Sesje mentoringowe odbywają się pomiędzy mentorem a mentee, czyli uczniem. Dzięki nim klient wzrasta na gruncie zawodowym oraz osobistym. Zasady mentoringu skupiają się wokół wzajemnego szacunku, świadomości zasobów ucznia oraz pracy tylko na zagadnieniu przez niego wniesionym. Ta forma pomocy od coachingu różni się bliskością uczestników relacji, rodzajem celów oraz umiejętnościami coacha i mentora.

 

W „Iliadzie” Odyseusz poprosił mędrca imieniem Mentor, aby chronił jego żonę i syna. Stąd wzięło się określenie dla mentoringu, czyli pomocy osoby bardziej doświadczonej w określonej kwestii.

 

Mentoring – czym jest?

Mentoring jest profesjonalną relacją pomiędzy mentorem a mentee – uczniem. Najczęściej ta forma pomocy odbywa się na gruncie zawodowym i organizacyjnym. Polega ona na udzieleniu wsparcia przez bardziej doświadczoną osobę w zakresie pełnienia określonych obowiązków. Mentorem może być zarówno starszy kolega z pracy, jak i wykwalifikowany doradca. Spotyka się on regularnie z mentee i wspólnie pracują nad problemem w sposób pół-formalny. Sesje polegają na określeniu blokad ucznia, poznaniu jego mocnych stron oraz dążeniu do realizacji jego potencjału. Podstawą do zbudowania relacji nastawionej na sukces jest zaufanie do mentora oraz poufność informacji.

 

Zasady mentoringu – świadomość zasobów, całościowe podejście, szacunek, zawężony temat

Podstawową zasadą mentoringu jest świadomość zasobów ucznia. Każdy ma swoje ukryte talenty, lecz na ich rozwoju stoją blokady. Celem mentoringu jest zdjęcie ich, co przyczyni się do rozwoju mentee. Jednak to od niego zależy, czy będzie umiał je zastosować w życiu prywatnym i zawodowym. Mentor wydobywa zasoby klienta nie poprzez dawanie rad, lecz dawanie mu nowych wyzwań lub stawianie przenikliwych pytań. Często odwołuje się on do swojego doświadczenia w tej branży.

Szacunek i równość są podstawą relacji w mentoringu. Relacja pomiędzy mentorem a mentee opiera się na założeniu empatii i wzajemnym zrozumieniu. Bez tych cech zmiana jest niemal niemożliwa. Mentor nie może pod żadnym pozorem oceniać zachowania ucznia i wyrażać własnych opinii na ten temat.

Aby praca przynosiła określony skutek, musi obejmować całościowe ujęcie ucznia. Ten szerszy kontekst jest niezbędny w satysfakcjonującej pracy.

To mentee ustala temat rozmowy, wokół którego prowadzona jest dyskusja (ewentualnie powinien on być przez niego zaakceptowany). Sesje odbywają się na prośbę ucznia, więc to on decyduje, jakie aspekty jego życia są poruszane. Mentor natomiast przekazuje mentee tylko tą wiedzę, która dotyczy poruszanych zagadnień przez ucznia.

 

Mentoring a coaching – różnice

Chociaż mentoring i coaching są bardzo podobnymi formami pomocy, to mają podstawowe różnice. Coach skupia się na zadaniu i efektywności pracy, a mentor pracuje na możliwościach ucznia i jego wzroście w określonej dziedzinie. Cele coachingu są wspólnie ustalane z prowadzącym i klientem, a w mentoringu opiera się tylko na aspektach, o zmianę których wnosi mentee. Główną umiejętnością coacha jest dawanie informacji zwrotnej, natomiast mentor wspiera ucznia w doświadczeniu zawodowym i mądrości biznesowej. Między tymi uczestnikami jest też znacznie bliższa relacja niż pomiędzy coachem a coachee.